Hecate'nin yirmi dört çocuğu annelerinin canını almak için ant içmişti. Ant içilen gecenin adı yoktur. Ama ertesi gecenin bir adı vardır: Yıldızların Gecesi.
Hektor doğduğunda Regnant Dağları'nın ikinci en yüksek tepesi titredi. Ağabeyleri peşinden geliyordu, her biri bir silah kuşanmış, her biri bir tanrı. Hektor'un elinde bir silah yoktu. İlk nefesini bir naraya çevirdi ve onlara yürüdü.
Bu bir savaş değildi. Bir hasattı.
Hektor her birini yere serdi. Ve her birini, yere düştüğü anda, karanlık düzlemin göğüne fırlattı. Orada asılı kaldılar. Işıkları vardı ama sıcaklıkları yoktu. Birbirlerini görebiliyorlardı ama birbirlerine ulaşamıyorlardı. Karanlık düzlemin ilk yıldızları onlardır. Ve materyal evrenden geceleri gökyüzüne bakanların gördüğü, Hecate'nin kayıp oğullarının ışığıdır.
Birscha diğerlerinden farklı düştü. Onun bedeni yıldız olmadı; toprağa karıştı. Ve Mermana, kaçmadan, Hektor'u bekledi.
Üç Kaçak
Ama bütün kardeşler o tepeye ulaşmadı. Üç tanesi geri kaldı. Ozanlar onları adlarıyla değil, yaptıklarıyla anar:
Çekimser kalan,
Bilge olan,
Ve ödleklik yapan.
Çekimser kalan, ant içilirken sesini çıkarmamıştı. Ne evet dedi ne hayır. Kardeşleri dağa yürürken o yerinde durdu. Bir yanı annesini sevdiği için, bir yanı kardeşlerinden korktuğu için. Kararsızlığı onu kurtardı. Ama ozanlar, onun hâlâ kararsız olduğunu, ve o gecenin her yıldönümünde neyi seçmesi gerektiğini düşündüğünü söyler.
Bilge olan, Hektor'un doğacağını biliyordu. Annesinin sözünü ciddiye almış, ve en kudretli olacak bir kardeşe kılıç çekmenin akıl kârı olmadığını hesaplamıştı. Dağa giden yolda geri döndü. Kardeşlerine bunu söylemedi. Bazıları buna bilgelik der. Bazıları ise bilgeliğin, kardeşlerini uyarmayı da içermesi gerektiğini.
Ödleklik yapan ise koştu. Kardeşleriyle birlikte dağa tırmanmış, Hektor'un ilk darbesini görmüş, ve silahını atıp kaçmıştı. Utancını hiçbir zaman unutmadı. Ama hayatta kaldı. Ve hayatta kalmak, ödleklik yapanın bütün utancını taşıyabileceği bir ömrü de beraberinde getirdi.
Üçünün kim olduğu tartışılır. Hecate'nin hayatta kalan oğulları kendileri hakkında bu konuda hiç konuşmaz. Ve onlara soranlara, üçü de aynı cevabı verir: "O gece hepimiz biraz üçüydük."
Bir Kalp
Gecenin sonunda Hektor annesinin önüne bir kalp koydu. Mermana'nın kalbini. "Kırık bir kalbi iyileştirebilecek tek şey, başka bir kalptir," dedi.
Hecate kalbi aldı. Ve o kalpten, yıllar sonra, Danadenira doğdu.
Mermana'nın iki çocuğu bu gecenin tanığıydı. Kızı Dia'ya Dhoro zamanı bir kereliğine bükerek bir şans verdi. Oğlu Cormana ise bir şans istemedi. O, bir hesap istedi. Ve o hesabı sormak için tam yedi yüz yıl savaşacaktı.