Hecate onun doğacağını yıllar öncesinden söylemişti. Diğerlerinin en kudretlisi olacağını, hepsinin onun önünde eğileceğini. Annesinin sözü yerini buldu. Yalnızca eğilenler diz çökerek değil, toprağa düşerek eğildiler.
Regnant Dağları'nın ikinci en yüksek tepesinde doğdu. Gözlerini açtığında annesinin peşindeki yirmi üç kardeşin ayak seslerini duydu ve ilk nefesini bir savaş narasına çevirdi. Neredeyse bütün erkek kardeşlerini alt etti. Onları öldürmedi; daha kötüsünü yaptı. Karanlık düzleme yıldız olarak çaktı ki karanlığı tahammül edilebilir kılsınlar ve materyal evrene rehberlik etsinler. Birbirlerini görecekler, ama hiçbir zaman kucaklayamayacaklardı.
Sonra annesinin üç çatallı mızrağını kavradı ve Mermana'ya yürüdü.
Neden yaptığını kimse tam olarak bilmiyor. Kimileri onun annesinin kırık kalbine bir kalp hediye etmek istediğini söyler; bir savaşçının sevgiyi ancak bir ganimet olarak tanıyabileceğini. Kimileri ise Mermana'nın ondan korkmadığını, ve Hektor'un korkmayan hiçbir şeye tahammül edemediğini.
Hektor savaştır. Ama yalnızca savaş değil; savaşın ardından kalan şan, şerefle verilen söz ve en sonunda gelen ölümdür. Barbarlar ona öfkeleri için, savaşçılar disiplini için tapar. İkisi de onun önünde aynı duayı eder: "Düşersem yüzüm düşmana dönük düşeyim."
Kardeşi Birscha ile düşmanlığı ezelidir. Ancak onun asıl hesabı yeğenine kaldı. Cormana, amcasını hiçbir zaman affetmedi. Ve Hektor'un kendi kılıcıyla yazdığı hikaye, bir başkasının kılıcıyla sona erdi.
Bugün Hektor'un domainleri başıboş. Tanrı çekirdeğinin bir yarısı Daghisthat'ta, bir yarısı da Tenebris denen o açlıkta. Ama bunu kimse bilmiyor. Bkz: Yarım Çekirdek.
- Soy
- Hecate'nin yirmi beşinci evladı
- Alanlar
- Savaş, Ölüm, Şan, Şeref
- Görünüm
- İnsan
- İbadet edenler
- Barbarlar, Fighter, Paladin ve Cleric
- Düşmanları
- Birscha, Cormana
- Akıbeti
- Cormana tarafından alt edildi; tanrı çekirdeği ikiye bölündü