Karo Otto'nun yüzünü kimse görmedi. Festivallerinde ona ayrılan sandalye hep boş kalır, ama önündeki tabak her sabah boş bulunur.
Varon'un gelenek ve festival tanrısıdır. Bir halkın neyi kutladığı, o halkın neyi unutmak istemediğini anlatır derler. Karo Otto unutulmayanın tanrısıdır. Hasat bayramları, doğum şenlikleri, ilk kılıcın kuşanıldığı gece, bir kervanın dönüşü... Varon'da kutlanan her şey, Karo Otto'ya bir sofradır.
Ama asıl kutlama ölülerin festivalidir. Yılın en uzun gecesinde Varonlular evlerinin önüne bir mum koyar, ölülerinin en sevdiği yemeği pişirir ve kapılarını açık bırakır. Bu gelenek kardeşi Daghisthat'ın takipçilerinden gelir. Ve Karo Otto'nun hâlâ bu kadar sevilmesinin sebebi de budur. Diğer festivaller zamanla unutulabilir. Ama hiçbir Varonlu, ölülerinin gecesini unutmaz.
Bu iki kardeşin arası çok iyidir. Biri ömrü sayar, diğeri o ömrün içinde neyin kutlanmaya değer olduğunu hatırlatır.
Kadim Olanlar arasında anılır. Elemental Düzlemler'in mevsimleri, ateşin yazın ve suyun kışın neden coştuğu, onun koyduğu bir gelenektir derler. Düzlemler bile bir takvime ihtiyaç duyar.
Druid'ler ve Ranger'lar onu mevsim dönümlerinde anar. Bir Ranger yolda yeni bir mevsime girdiğinde, ilk gördüğü ağacın dalına bir kurdele bağlar. Karo Otto bunu görür. Ve o Ranger'ın bir sonraki mevsimi görmesini sağlar.
- Soy
- Dhoro'nun oğlu
- Alanlar
- Gelenek, Festival
- Görünüm
- Bilinmiyor
- İbadet edenler
- Druid, Ranger ve Varonlular
- Grup
- Kadim Olanlar, Üç Ruh Kardeş