Okyanus yalnızdı. Karel de.
Dhoro'nun oğullarından biridir, ama kardeşleri gibi ruhlar aleminde kalmadı. Babası ruhları tartarken Karel, ruhların aleme varmadan önce geçtiği o uçsuz bucaksız suya baktı ve orayı seçti. Materyal Düzlem'in suları şekillenmeden önce bile oradaydı. Dalgaların arasından yükselen bir yüz, bir sesin yankısı, bir fırtınanın ortasındaki sessizlik. Denizciler onu böyle tarif eder.
Karel derinliklerin hükümdarıdır. Ama o derinliklerde yapayalnızdır. Yüzyıllar boyunca dalgalarını kıyıya gönderip geri çekti. Kıyıdaki toprağa dokunup dokunup geri döndü. Toprağın sahibi Hecate bunu fark etti. Bir gün Karel'in dalgalarından biri kıyıya vurduğunda, Hecate eğildi ve o dalgaya elini koydu.
Karel'e iki kız bahşetti. Kaimara ve Narelle. Okyanusun kendi kızları, ama Hecate'nin lütfuyla doğmuş.
O günden sonra Karel'in fırtınaları azaldı derler. Denizciler bunu bir babanın sakinleşmesi olarak anlatır. Ama fırtına çıktığında, kızlarından biri ondan uzaktadır. Ve denizciler bilir ki o gece, Karel kızını arıyordur.
Balıkçılar ağlarını suya atmadan önce suya bir avuç toprak serper. Bu, Hecate'nin elinin hatırasıdır. Karel bunu görür ve ağları boş çevirmez.
- Soy
- Dhoro'nun oğlu
- Alanlar
- Okyanus, Derinlikler, Fırtına
- Görünüm
- Dalgalardan yükselen dev bir figür
- İbadet edenler
- Denizciler, balıkçılar, kıyı halkları
- Kızları
- Kaimara ve Narelle