Annesi ışıktı. Fascienne ise ışığın gölgede bıraktığı her şeyin güzelliğiydi.
Ona "karanlık güzelliğin kadını" derler. Bunu duyanlar onun karanlığa ait olduğunu sanır. Oysa Fascienne karanlığa değil, ışığın dokunmadığı yere aittir. Bir mağaranın dibinde parlayan bir taşa. Gecenin ortasında açan bir çiçeğe. Bir ormanın en derininde, kimsenin görmediği bir anda bir tilkinin karda bıraktığı izlere.
Tuelkei adında bir tilkisi vardır. Fascienne'i görmek isteyenler önce Tuelkei'yi görür. Tilki bir yolcuya üç kere bakar ve gider. Ardından giden, Fascienne'e ulaşır. Gitmeyen ise ömrünün geri kalanında o üç bakışı düşünür.
Hayvanların ruhu ondadır. Bir hayvan ölünce ruhu ona gider ve Fascienne o ruha yeni bir beden seçer. Bu yüzden avcılar bir hayvanı öldürmeden önce Fascienne'den izin ister. İzin almayan avcının yayı, bir sonraki avında kırılır.
Amazonlar için ise o, bir savaşçının ulaşabileceği son yerdir. Savaşta düşen bir amazonun ruhu, ışığın sonuna kadar yürür ve orada Fascienne'in sofrasına oturur. Kapıda Danadenira durur, sofranın başında annesi Ayla Eliora, ama sofrayı kuran Fascienne'dir. Amazonların bütün hayatı, o sofraya layık olmak için verilen bir mücadeledir.
- Okunuşu
- fæ-she-yan
- Soy
- Ayla Eliora'nın kızı
- Alanlar
- Gizli ve karanlık güzellik; Hayvanların Ruhu
- Görünüm
- İnsanımsı (tilki)
- İbadet edenler
- Dişi varlıklar ve amazonlar
- Yoldaşı
- Tuelkei adında bir tilki