Toprağın derinlerinde demir vardır. Ve demir, kanın da içindedir. Kan Ejderhası bu ikisinin arasında doğdu.
Pulları dövülmemiş çelik gibi koyu ve ağırdır. Damarlarında kan değil, erimiş demir akar derler. Bir savaş alanının toprağı kanla ıslandığında, Kan Ejderhası onu hisseder. Ve o toprağın altında, uzun zaman sonra, demir damarları büyür. Madenciler en zengin demir damarlarının eski savaş alanlarının altında olduğunu bilir.
Savaşçılar kılıçlarını onun adına kutsar. Bir kılıç ilk kanı döktüğünde, kılıcın sahibi kılıcın ağzını toprağa bastırır ve şöyle der: "Çelik çeliğe, kan toprağa." Bu, Kan Ejderhası'na verilen bir paydır.
Nimue'nin dört çocuğu arasında en çok korkulan odur. Ama en sadık olan da. Kan Ejderhası bir kere bir halka bağlanırsa, o halkın son ferdi ölene kadar onları bırakmaz. Ve o son ferdin kanı toprağa düştüğünde, Kan Ejderhası bir daha o topraktan kalkmaz.
- Soy
- Nimue'nin çocuğu, Eledan'ın torunu
- Elementi
- Toprak: çelik ve kan
- İbadet edenler
- Savaşçılar, kan büyücüleri, maden halkları